To My Dear Devi என் அன்பு தேவிக்கு

We shared 35 wonderful years of a happy and loving married life together. Every 24th of August, all these years, you celebrated my birthday with so much joy. You would lovingly choose new clothes for me to wear. We would go to the temple, enjoy breakfast at a place you had chosen, and later you would prepare a grand lunch, talk to our children, cut a cake, and celebrate the day with so much happiness. You would share your happiness with everyone you spoke to throughout the day. But it will not happen this year, and I am unable to process today without your presence.நாம் இருவரும் 35 அற்புதமான ஆண்டுகள் மகிழ்ச்சியான, அன்பு நிறைந்த திருமண வாழ்க்கையை பகிர்ந்துகொண்டோம். ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆகஸ்ட் 24ம் தேதி, என் பிறந்தநாளை நீ மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடினாய். எனக்குப் புதிய ஆடைகளை அன்புடன் தேர்ந்தெடுத்துத் தருவாய். நாம் கோவிலுக்குச் சென்று, நீ தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில் காலை உணவை ரசித்து, பின்னர் நீ சிறப்பான மதிய உணவைத் தயார் செய்து, பிள்ளைகளுடன் பேசி, கேக் வெட்டி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அந்நாளைக் கொண்டாடுவாய். அன்று நீ பேசிய ஒவ்வொருவருடனும் உன் மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்துகொள்வாய். ஆனால் இந்த ஆண்டு அது நடக்காது, உன்னின்றி இன்றைய தினத்தை என்னால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.

The memories of May 1991, when we all travelled by the Nellai Express for our marriage, are still fresh and evergreen in my mind. At my native place, more than 20 of our cousins spent those three or four days before the wedding with you. Your simple, warm, and affectionate nature made them feel at ease with you from the very beginning. You joined them in everything, especially their card games. Even today, many of them speak about those days with great enthusiasm and affection.1991ம் ஆண்டு மே மாதம், நமது திருமணத்திற்காக நெல்லை எக்ஸ்பிரஸில் நாம் அனைவரும் பயணித்த நினைவுகள் இன்னும் என் மனதில் புதிதாகவும் பசுமையாகவும் இருக்கின்றன. என் சொந்த ஊரில், திருமணத்திற்கு முந்தைய அந்த மூன்று நான்கு நாட்களை 20க்கும் மேற்பட்ட எங்கள் உறவினர்கள் உன்னுடன் கழித்தார்கள். உன் எளிமையான, அன்பான குணம் ஆரம்பத்திலிருந்தே அவர்களை உன்னுடன் நெருக்கமாக உணரச் செய்தது. அவர்களின் அனைத்திலும், குறிப்பாக சீட்டு விளையாட்டில், நீ இணைந்துகொண்டாய். இன்றும்கூட, அவர்களில் பலர் அந்த நாட்களை பெருமிதத்துடனும் அன்புடனும் பேசுகிறார்கள்.

The first part of our 35-year journey together was certainly the busier of the two, filled with the responsibilities of raising our children, building our careers, and caring for our family. You raised our children, pursued your beloved teaching career at reputed universities while completing your Master’s degree, and later earned your Doctorate in Biotechnology, all without ever allowing elder care, festivals, or family functions to take a back seat. You never once showed displeasure at the hectic travel to my native places with the children during those years.நமது 35 ஆண்டு பயணத்தின் முதல் பாதி நிச்சயமாக இரண்டில் அதிக பரபரப்பானது — பிள்ளைகளை வளர்க்கும் பொறுப்பு, எங்கள் தொழில் வாழ்க்கையை கட்டியெழுப்புவது, குடும்பத்தை கவனித்துக்கொள்வது ஆகியவற்றால் நிரம்பியிருந்தது. நீ எங்கள் பிள்ளைகளை வளர்த்தாய், முதுகலைப் படிப்பை முடித்துக்கொண்டே புகழ்பெற்ற பல்கலைக்கழகங்களில் உன் விருப்பமான கற்பித்தல் தொழிலைத் தொடர்ந்தாய், பின்னர் உயிரி தொழில்நுட்பத்தில் முனைவர் பட்டமும் பெற்றாய் — இவை அனைத்தும் மூத்தோர் பராமரிப்பு, திருவிழாக்கள், குடும்ப நிகழ்ச்சிகள் எதையும் பின்தள்ளாமல். அந்த ஆண்டுகளில் பிள்ளைகளுடன் என் சொந்த ஊர்களுக்கு அடிக்கடி பயணிக்க வேண்டியிருந்தபோதும், நீ ஒருபோதும் அதில் வருத்தம் காட்டவில்லை.

And even amid all that responsibility, your caring nature always shone through. Our relatives, friends, colleagues, students, and even our household helpers still have so many stories to tell about the kindness and attention you showed them. You were always down to earth, giving your very best care and attention to whoever came to you.அந்தப் பொறுப்புகளுக்கு நடுவிலும், உன் அக்கறையுள்ள குணம் எப்போதும் பிரகாசித்தது. எங்கள் உறவினர்கள், நண்பர்கள், சக ஊழியர்கள், மாணவர்கள், மேலும் எங்கள் வீட்டு உதவியாளர்கள் கூட, நீ அவர்களுக்குக் காட்டிய கருணையைப் பற்றி இன்றும் பல கதைகள் சொல்கிறார்கள். நீ எப்போதும் மண்ணுடன் ஒட்டியவளாக, உன்னிடம் வந்த ஒவ்வொருவருக்கும் உன்னால் இயன்ற சிறந்த அக்கறையை அளித்தாய்.

Throughout our life together, you always made me a priority, caring for me in countless ways and placing my needs and wellbeing before your own. You always expected the best from us and supported us with everything we needed. It is your love, guidance, and high standards that have shaped the three of us into who we are today. You always taught us that, though we may face many hurdles in our daily lives, our constant faith in God would carry us through. But when it came to your own life, even our last-minute prayers could not change what was destined. You left us, leaving behind a great vacuum in our lives. How will we ever fill it?நமது வாழ்க்கை முழுவதும், நீ எப்போதும் என்னை முதன்மையாக வைத்திருந்தாய், எண்ணிலடங்கா வழிகளில் என்னைக் கவனித்துக்கொண்டு, என் தேவைகளையும் நலனையும் உன்னுடையதை விட முதலிடத்தில் வைத்தாய். நீ எங்களிடமிருந்து எப்போதும் சிறந்ததை எதிர்பார்த்தாய், எங்களுக்குத் தேவையான அனைத்திலும் துணை நின்றாய். இன்று நாங்கள் மூவரும் இப்படி வடிவமைந்ததற்குக் காரணம் உன் அன்பும், வழிகாட்டுதலும், உயர்ந்த மதிப்பீடுகளும்தான். நமது அன்றாட வாழ்வில் பல தடைகளை எதிர்கொண்டாலும், கடவுள் மேலான நமது நிலையான நம்பிக்கை நம்மைக் கடத்திச் செல்லும் என்று நீ எங்களுக்குக் கற்றுத்தந்தாய். ஆனால் உன் சொந்த வாழ்க்கை விஷயத்தில், கடைசி நேரப் பிரார்த்தனைகள் கூட விதியை மாற்ற முடியவில்லை. நீ எங்களைவிட்டு பிரிந்துவிட்டாய், எங்கள் வாழ்வில் ஒரு பெரிய வெற்றிடத்தை விட்டுச்சென்றாய். அதை நாங்கள் எப்படி நிரப்புவோம்?

You were always particular that I eat on time. On the days I was late, you would tell me that one day I would miss having someone to remind me. Sadly, your words have now come true.நான் சரியான நேரத்தில் சாப்பிட வேண்டும் என்பதில் நீ எப்போதும் கண்டிப்பாக இருந்தாய். நான் தாமதமான நாட்களில், “ஒருநாள் உன்னை நினைவூட்ட ஒருவர் இல்லாததை நீ உணர்வாய்” என்று சொல்வாய். வருத்தத்துடன், உன் வார்த்தைகள் இன்று உண்மையாகிவிட்டன.

To safeguard both my health and your mother’s, you opted for voluntary retirement. It changed your busy and active life, and I believe that this opened the door for the worst enemy of your life, cancer, to take hold during these last two years. You agreed to treatment at the family’s request and handled everything with extraordinary grace. The only thing that truly caused you pain was the pricking for blood samples. I still remember it, and it remains one of the saddest and most difficult memories for me even now. Every other major procedure, you faced calmly and with immense patience, supported by the love of your well-wishers and your unwavering prayers to the Sidhapurushas, Mahaperiyava, and others.என் ஆரோக்கியத்தையும், உன் அம்மாவின் ஆரோக்கியத்தையும் காப்பாற்ற, நீ தன்னார்வ ஓய்வு பெற்றாய். அது உன் பரபரப்பான, சுறுசுறுப்பான வாழ்க்கையை மாற்றியது, கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் உன் வாழ்வின் மிகக் கொடிய எதிரியான புற்றுநோய் உள்ளே நுழைய இதுவே வழி திறந்துவிட்டது என நான் நம்புகிறேன். குடும்பத்தினரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க சிகிச்சைக்கு நீ ஒப்புக்கொண்டாய், அனைத்தையும் அசாதாரண கம்பீரத்துடன் கையாண்டாய். உன்னை உண்மையிலேயே வலிக்கச் செய்தது ரத்த பரிசோதனைக்கான ஊசி மட்டுமே. அது இன்னும் என் நினைவில் இருக்கிறது, இன்றும் அது எனக்கு மிகவும் வருத்தமான, கடினமான நினைவுகளில் ஒன்றாகவே உள்ளது. மற்ற அனைத்து முக்கிய சிகிச்சை நடைமுறைகளையும், உன் நல்லெண்ண நேயர்களின் அன்புடனும், சித்தபுருஷர்கள், மகாபெரியவா ஆகியோர் மேல் உன் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுடனும், நீ அமைதியாகவும் மிகுந்த பொறுமையுடனும் எதிர்கொண்டாய்.

Your fight against cancer proved that you were a true warrior. You overcame one obstacle after another. Your unshaken willpower and stubborn determination throughout that difficult time gave me immense strength. Even then, you were more concerned about the strain we were bearing, though we ourselves felt that we were doing nothing compared with what you were going through. That selflessness is a great lesson for each of us in this material world.புற்றுநோய்க்கு எதிரான உன் போராட்டம் நீ ஒரு உண்மையான போராளி என்பதை நிரூபித்தது. ஒவ்வொரு தடையையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நீ கடந்துவந்தாய். அந்தக் கடினமான காலகட்டத்தில் உன் அசைக்க முடியாத மன உறுதியும் பிடிவாதமான தீர்மானமும் எனக்குப் பெரும் வலிமையைத் தந்தது. அப்போதும் கூட, நீ அனுபவித்ததற்கு முன் நாங்கள் எதுவும் செய்யவில்லை என்று நாங்கள் உணர்ந்தாலும், நாங்கள் தாங்கும் சுமையைப் பற்றியே நீ அதிகம் கவலைப்பட்டாய். அந்தத் தன்னலமற்ற தன்மை இந்தப் பொருள்முதல்வாத உலகில் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பெரிய பாடம்.

Your wisdom and comforting words offered real answers, not just to me, but also to our relatives and your closest friends. You had a rare gift for resolving the issues people brought to you, always trying to leave them happier and more at peace. Your reminders to me about contributions to those in need and donations to temple functions were never left unfinished. You made sure that every one of them was seen through to the end.உன் ஞானமும் ஆறுதல் வார்த்தைகளும் எனக்கு மட்டுமல்ல, எங்கள் உறவினர்களுக்கும் உன் நெருங்கிய நண்பர்களுக்கும் உண்மையான பதில்களை அளித்தன. மக்கள் கொண்டுவரும் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் உனக்கு ஒரு அரிய திறமை இருந்தது, அவர்களை எப்போதும் மேலும் மகிழ்ச்சியாகவும் அமைதியாகவும் அனுப்பிவைக்க முயன்றாய். தேவைப்படுவோருக்கு உதவுவது, கோவில் நிகழ்ச்சிகளுக்கு நன்கொடை அளிப்பது பற்றி எனக்கு நீ நினைவூட்டியவை ஒருபோதும் முடிவுறாமல் விடப்படவில்லை. ஒவ்வொன்றும் இறுதிவரை நிறைவேற்றப்படுவதை நீ உறுதி செய்தாய்.

You were not only my better half, but far more than a friend. You were my philosopher and guide, steering us through every part of our life together. Always contented, you asked for very little and gave up so much for our sake. You were also the one who deepened our spiritual practice in my later years. I resisted many of your wishes to visit temples in the early years, and it is something I regret deeply today. You were an encyclopedia of both ancient and modern thought. I was often amazed by how easily you could speak on almost any subject, personal, historical, political, scientific, or even IT-related.நீ என் மனைவி மட்டுமல்ல, ஒரு நண்பருக்கும் மேலானவள். நமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் எங்களை வழிநடத்திய என் தத்துவவாதியும் வழிகாட்டியும் நீதான். எப்போதும் திருப்தியுடன், மிகக் குறைவாகவே கேட்டாய், எங்களுக்காக நிறையவே தியாகம் செய்தாய். பிற்பாடு என் வாழ்வில் ஆன்மீகப் பயிற்சியை ஆழப்படுத்தியதும் நீதான். ஆரம்ப ஆண்டுகளில் கோவில்களுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற உன் பல விருப்பங்களை நான் மறுத்தேன், அது இன்று எனக்கு மிகுந்த வருத்தமாக இருக்கிறது. நீ பழமையும் நவீனமும் கலந்த சிந்தனையின் களஞ்சியமாக இருந்தாய். தனிப்பட்ட விஷயங்கள், வரலாறு, அரசியல், அறிவியல், அல்லது ஐ.டி. தொடர்பான விஷயங்கள் என எதைப் பற்றியும் நீ எவ்வளவு எளிதாகப் பேசுவாய் என்று நான் அடிக்கடி வியந்திருக்கிறேன்.

You raised your grandson beautifully, filling his days with wonderful stories of spiritual life. Your patience in answering his endless questions was remarkable. You were both idli lovers, and whenever we went out for dinner, you would sometimes think of changing your meal only for him to playfully refuse. You would then happily end up ordering the same food as your grandson.உன் பேரனை மிக அழகாக வளர்த்தாய், அவன் நாட்களை ஆன்மீக வாழ்வின் அற்புதமான கதைகளால் நிரப்பினாய். அவனுடைய முடிவேயில்லாத கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்வதில் உன் பொறுமை குறிப்பிடத்தக்கது. நீங்கள் இருவரும் இட்லி பிரியர்கள், நாங்கள் இரவு உணவுக்கு வெளியே சென்றால், சில நேரங்களில் நீ உன் உணவை மாற்றி யோசிப்பாய், அவன் அதைக் குறும்பாக மறுப்பான். பின்னர் நீ மகிழ்ச்சியுடன் உன் பேரனைப் போலவே அதே உணவை ஆர்டர் செய்வாய்.

You always believed that the support of my sisters, your cousin and your friends was a great blessing. You felt that their presence lifted your spirits and helped speed your recovery through every phase of your treatment.என் சகோதரிகள், உன் உறவினர், உன் நண்பர்களின் ஆதரவு ஒரு பெரிய வரம் என்று நீ எப்போதும் நம்பினாய். அவர்களின் இருப்பு உன் மனதை உற்சாகப்படுத்தி, சிகிச்சையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் நீ குணமடைவதை விரைவுபடுத்தியது என்று நீ உணர்ந்தாய்.

Time and again, I watched you place your most genuine wishes before your favourite God and Goddess in prayer, with complete faith and courage. And time and again, those wishes were granted. Yet you never once prayed for yourself. You prayed only for our wellbeing and for the good health of everyone around you. That is why you were so deeply admired, both by your friends and family.மீண்டும் மீண்டும், நீ உன் விருப்பமான கடவுள் மற்றும் தேவியிடம், முழு நம்பிக்கையுடனும் தைரியத்துடனும், உன் மிக உண்மையான வேண்டுதல்களை வைப்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். மீண்டும் மீண்டும், அந்த வேண்டுதல்கள் நிறைவேறின. ஆனாலும் நீ ஒருபோதும் உனக்காக பிரார்த்தனை செய்ததில்லை. எங்கள் நலனுக்காகவும், உன்னைச் சுற்றியுள்ள அனைவரின் நல்ல ஆரோக்கியத்திற்காகவும் மட்டுமே நீ பிரார்த்தித்தாய். அதனால்தான் நண்பர்களாலும் குடும்பத்தினராலும் நீ இவ்வளவு ஆழமாக மதிக்கப்பட்டாய்.

But when you realized your departure was nearing, you did not pray against it. You simply accepted it. After a hard-fought struggle, you chose peaceful rest, leaving me alone, but with the love and care of our wonderful children around me. You always stood firmly by your convictions, with me and with our children alike, always for our betterment. We never once mistook your firmness for anything other than love. If anything, I cherished your spirited arguments with our children, especially during your time with our son and on our long drive across the United States.ஆனால் உன் பிரிவு நெருங்குகிறது என்று உணர்ந்தபோது, நீ அதற்கு எதிராக பிரார்த்தனை செய்யவில்லை. நீ அதை வெறுமனே ஏற்றுக்கொண்டாய். கடுமையான போராட்டத்திற்குப் பிறகு, நீ அமைதியான ஓய்வைத் தேர்ந்தெடுத்தாய், என்னைத் தனியாக விட்டுவிட்டு — ஆனால் எங்கள் அற்புதமான பிள்ளைகளின் அன்பும் அக்கறையும் என்னைச் சூழ இருக்க. நீ எப்போதும் உன் நம்பிக்கைகளில் உறுதியாக நின்றாய், என்னுடனும் பிள்ளைகளுடனும், எப்போதும் எங்கள் நன்மைக்காகவே. உன் உறுதியை நாங்கள் ஒருபோதும் அன்பைத் தவிர வேறு எதுவாகவும் தவறாக நினைக்கவில்லை. மாறாக, பிள்ளைகளுடன் நீ கொண்டிருந்த உற்சாகமான வாதங்களை நான் மிகவும் போற்றினேன், குறிப்பாக நமது மகனுடன் நீ செலவழித்த நேரத்திலும், அமெரிக்கா முழுவதும் நாம் மேற்கொண்ட நீண்ட பயணத்திலும்.

As the three of us have submitted to God’s will, our bond should continue into the next life as well, you as the mother, and I as the father, to both our golden children.நாம் மூவரும் கடவுளின் விருப்பத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்திருப்பதால், நமது பந்தம் அடுத்த பிறவியிலும் தொடர வேண்டும் — நீ தாயாகவும், நான் தந்தையாகவும், நமது இரு பொன்னான பிள்ளைகளுக்கும்.

I never imagined that that terrible day would come when you would leave us. But it did. My only consolation is that you are now free of pain, free of stress, and free of the pricking. You are resting at last in comfort and peace. No doubt, you will continue to guide every step we take. I still hear your voice and see your smile, ever present in my mind. I will live out the rest of my life with our noble children, holding close to my heart the evergreen memories of the 35 wonderful years we shared.நீ எங்களை விட்டுப் பிரியும் அந்தக் கொடிய நாள் வரும் என்று நான் ஒருபோதும் நினைக்கவில்லை. ஆனால் அது வந்துவிட்டது. நீ இப்போது வலியிலிருந்தும், மன அழுத்தத்திலிருந்தும், ஊசி குத்துதலிலிருந்தும் விடுபட்டாய் என்பதே எனக்கு ஒரே ஆறுதல். இறுதியாக நீ ஆறுதலிலும் அமைதியிலும் ஓய்வெடுக்கிறாய். நிச்சயமாக, நாங்கள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு அடியிலும் நீ தொடர்ந்து வழிகாட்டுவாய். உன் குரலை இன்னும் நான் கேட்கிறேன், உன் புன்னகையை என் மனதில் எப்போதும் காண்கிறேன். நமது நேர்மையான பிள்ளைகளுடன் என் வாழ்வின் மீதிப் பகுதியை நான் வாழ்வேன், நாம் பகிர்ந்த 35 அற்புதமான ஆண்டுகளின் பசுமையான நினைவுகளை என் இதயத்தில் நெருக்கமாக வைத்திருப்பேன்.

You will always be with us, Devi.நீ எப்போதும் எங்களுடன் இருப்பாய், தேவி.